X
TIA.GE - ინტერნეტ ტელევიზია (GOGAGGG)
თინეიჯერული ცხოვრება.
  • თინეიჯერული ცხოვრება.

    მოთხრობა არის ძალიან საინტერესო.მოთხრობაში აღწერილია ერთი გოგონას საინტერესო და ტრაგედიული ცხოვრება.გოგონას რომელსაც არ ყავს მამა უწევს შეეგუის მხოლოდ დედასთან ცხოვრებას.
    კივილმა გამომაფხიზლა... მაღვიძარას დავხედე და არა!ღამის 4 საათი იყო :/ ჩუსტები ჩავიცვი და დედას საძინებლისკენ წავედი.რაც მამამ მიგვატოვა,იმის შემდეგ ნორმალურად არ მძინავს.დედას სუ კოშმარები ესიზმრება.ჩემი მოთმინების საზღვარი ამოიწურა.საჩხუბრად მივდივარ!!!
    კივილმა გამომაფხიზლა... მაღვიძარას დავხედე და არა!ღამის 4 საათი იყო :/ ჩუსტები ჩავიცვი და დედას საძინებლისკენ წავედი.რაც მამამ მიგვატოვა,იმის შემდეგ ნორმალურად არ მძინავს.დედას სუ კოშმარები ესიზმრება.ჩემი მოთმინების საზღვარი ამოიწურა.საჩხუბრად მივდივარ!!!
    შევედი დედასთან და შუქი ავანთე.დედა მთლად ოფლში იყო გახვეული.
    ის არ იწვა, იდგა.ხელები წინ ჰქონდა გამოწეული და ჩემსკენ მოდიოდა.
    დედა მთვარეული ყოფილა... მაგრამ არა, აქ რაღაც არასწორია.რამდენიმე წამში კი გავაცნობიერე,რომ დედას თვალის გუგები არ უჩანდა.ის ,,ეშმაკს'' გავდა.ხელში ტელეფონის დამტენი ავიღე და დედას თავში მოვარტყი.-აუუ - გაიცინა დედამ.- გაოცებულს თვალები გამიფართოვდა.-ყველაფერი კი არ უნდა დაიჯერო შვილო ცხოვრებაში. უბრალოდ გავიხუმრე... მგონი დროა გავმხიარულდეთ.. :დ
    ოთახიდან უკომენტაროდ გავედი და პირველ სართულზე ჩავედი წყლის დასალევად. წყალი დავლიე თუ არა გენიალური აზრი მომივიდა : ავიღე ბოთლი, ავავსე და ყინული ჩავაგდე. ავედი დედასთან და ირონიული ღიმილით ვუთხრი.
    -წყალი მოგიტანე-გავხსენი ბოთლი და დედას პირდაპირ სახეში შევასხი.
    დედამ პირი როგორც კი დაკეტა,წამოიძახა:
    -ქეროლაინ!15 წლის ლაწირაკი დედას ამას არ უნდა უბედავდეს, საკმარისია. დროა დაგსაჯო : ყოველდღე ჩამაბარებ გაკვეთილებს, კომპიუტერთან 1 კვირა არ დაჯდები და სახლს კვირაობით დაალაგებ, სანამ ნორმალურად მოქცევას არ ისწავლი!
    -მაგრამ მე... - სიტყვა ვერ ვთქვი,რომ ბავშვი გამახსენდა-უტვინო ბებერო. ბავშვი რატომ არ გაგახსენდა?!-და ოთახის ბოლოში მდგარ საწოლისკენ გავიხედე. ჩემი პატარა და ხლოი მრგვალი, ცისფერი თვალებით გვიყურებდა.
    დედამ თმაში ხელი ჩამავლო და საკუჭნაოში ჩამიყვანა.
    -ხვალ შუადღემდე აქ იქნები - ,,უტვინო ბებერო'' წვრილი ხმით გამაჯავრა.- არანაირი საჭმელი!
    ყველგან დავრჩებოდი,ოღონდ აქ არა! ჩემი დიდი ბებია ამბობდა,რომ ეს ადგილი დაწყევლილი იყო. ოციან წლებში აქ ერთი ოჯახი ცხოვრობდა, ცალთვალა კაპიტანმა ოჯახი ჯერ აწამა,ბოლოს კი სასტიკად მოკლა.მაგრამ არა. მე არ ვიყავი ის ადამიანი,გეგმა რომ არ მქონოდა. თმის სამაგრი მოვიხსენი და კარის გაღება დავიწყე. იმის წარმოდგენაც არ მინდოდა რომ ხვალ დედა შემოვიდოდა და არ მნახავდა აქ. ჩემ ოთახში შევიპარე და დასაძინებლად დავწექი. უცბადვე ჩამეძინა. მაგრამ წარმოდგენაც არ მქონდა,რომ სიზმარში მკვდარ ოჯახს ვნახავდი...
    1 870 ნახვა
    Loading...
    20-03-2014, 07:45